01-09-09

Yves 1ste schooldag.

Vandaag was Yves zijn 1ste schooldag. Vanmorgen heb ik hem rustig wakker gemaakt en zijn we samen opgestaan. Even buiten gelaten om te plassen en dan lekker geheten. Rond 8:15 stond ons vervoer klaar en zijn we samen vertrokken naar school. Vol spanning hoe iedereen gaat reageren op mijn nieuwe vriend, maar het viel gelukkig allemaal goed mee ! Yves heeft zich heel flink gedragen. Eerst een beetje wennen aan al de kinderen maar na een tijdje was hij het al goed gewoon. In de klas heeft hij ook rustig naast mij gelegen. Morgen is het zijn 1ste dag op stage. Hopelijk is hij dan even flink als vandaag maar daar twijfel ik niet echt aan.DSC03326

14:35 Gepost door cathy in Hachiko | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

31-08-09

missie volbracht

foto yves benefiet
Mijn missie is volbracht. Sedert 10 augustus is Yves officieel hulphond. Zijn baasje heet Yana en het is een prachtig dolverliefd koppel.
Gisteren mocht ik Yfke overhandigen en zowel Yana als ikzelf was dolgelukkig. Daar heb ik het tenslotte voor gedaan.
Vanaf nu geef de fakkel door aan Yana,zij kan hier verder haar verhalen over Yfke kwijt.
Veel geluk samen,jullie verdienen het!!!!!

Cathy

21:28 Gepost door cathy in Hachiko | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-12-08

Iago 20 december 1998 - 18 november 2008

Na een korte doch zeer pijnlijke ziekte is Iago, de hulphond van mijn zoon Jelle, op 18 november ingeslapen. Het verdriet om het verlies was te groot om er over te schrijven, vandaar dat dit bericht hier nu pas verschijnt.

Iago

Het is niet in woorden uit te drukken hoeveel Iago voor Jelle betekende. Het was voor Jelle dan ook erg moeilijk om zonder zijn hulphond en maatje verder te gaan. Daar hij de hulp van zijn maatje enorm miste en duidelijk nodig had, ging hij voor een opvolger voor Iago. Zo zou alles wat Iago bij Jelle teweegbracht, de deuren die hij opende, de vrijheid die hij Jelle schonk, niet verloren gaan en was Iago's werk niet voor niks geweest.

Hij ging in het centrum van Hachiko trainen met de honden die reeds hun opleiding voltooid hadden en wachtten op een baasje. Ik stond op afstand toe te kijken toen hij met de laatste 3 overgebleven honden oefende en zag effectief de vonk overspringen. Niet Yves, die hier zo lang had gewoond, maar Yves' broer Youssef werd smoorverliefd op Jelle. Hij doet alles voor Jelle en Jelle lachte eindelijk opnieuw. Na intensief verder oefenen, woont Youssef sinds kort bij ons!

Jelle en Youssef

Tenslotte wil ik jullie een vreugdevolle kerst en een spetterend 2009 wensen!

kerstwensen

15:48 Gepost door cathy in Hachiko | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-11-08

november

We staan even stil bij het overlijden van onze en andere viervoeters.
Bono, Inca, Amos en vele andere die we voor altijd moeten missen.
Hieronder deze keer geen foto maar een mooi gedicht gechreven door Kristel D'huysser.

Nu is 't de tijd van treuren
en lijden om jouw verre hand
Van ziekelijk staren in de vlammen
je naam noemen, te herproeven
wat me toch zo dierbaar was

Ijlen, kwijnen en pijnen lijden
vanbinnen weggevreten door een bijtend brandend lied

Nu is het de tijd van laten verglijden
en niet meer om te zien
naar zonnige tijden
van vreugdelach en klaterwoordenwijn
waar ik je om me heen wist zijn

Nu is het de tijd van wachten
van niet meer leven
alleen nog smachten
naar onbereikbare allesverbrandende
levensverterenden zomernachten

12:35 Gepost door cathy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-10-08

afwerken

Het is ondertussen al bijna twee maand geleden dat ik Yves in handen gaf aan de goeie zorgen van hachiko.
Hetgene ze leerden bij het gastgezin is heel belangrijk. Die commando's worden nu verfijnd en nieuwe worden aangeleerd.
Wie denkt dat ze hele dagen in een hok zitten heeft het lelijk mis. Ik hoorde onlangs dat ze met alle hondjes naar de jaarmarkt, de kermis en naar het stad waren geweest. Ik zou ook bijna hond willen zijn. Ik vertel jullie hoe een dagverloop op hachiko is
Rond 8 u s'morgens worden ze uitgelaten en krijgen ze hun eten. Erna mogen ze een uurtje samen ravotten en krijgen ze een beetje rust.
Een korte trainingsessie volgt en na de middag mogen ze zich weer wat uileven op de speelweide en krijgen ze nog wat training of een leuke uitstap.
Erna is het rust....en die hebben ze dan ook broodnodig.
Gisteren was het werelddierendag en mijn hart ging uit naar Yves. Meestal doen we dan een ferme boswandeling en krijgen ze erna een supergroot kauwbeen.
Dat is er nu voor Yves dit jaar niet bij maar ik ben er zeker van dat hij op hachiko een megaknuffel heeft gekregen
Yves

12:09 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-09-08

Nieuw bloed

Terwijl de hondjes van de Y-lichting hun verdere afwerking krijgen op hachiko word er naar nieuw bloed gezocht.
Binnenkort word gestart met een nieuwe lichting puppy's die hopelijk in de verre toekomst allemaal assistentiehonden kunnen worden.
Er worden dan volop nieuwe gastgezinnen opgesnord om die kleine rakkers een goeie basis mee te geven voor hun verdere leven. En nee, deze keer ben ik er niet bij. De algemene stelregel is dat je normaal minstens zes maanden wacht om een nieuwe pup op te leiden zodat andere gastgezinnen ook aan bod kunnen komen. Wat ik deze keer wel zal doen is eigenlijk een beetje de gastgezinnen opleiden; Dus komen er eigenlijk zes hondjes onder mijn hoede . Ik zal mijn steentje bijdragen door de gastgezinnen om de 2 weken een goeie basis te geven hoe ze met hun hondje moeten omgaan en hoe onze commando's worden aangeleerd. En natuurlijk sta ik niet alleen, het hachikoteam is steeds paraat om mij te helpen daarbij en goeie raad te geven.
Een hele uitdaging die ik zeker niet uit de weg ga en waarin ik me 200pct wil smijten.
Vele lezers vragen zich nu af hoe het met Yves is. Wel, ik heb hem sedert het afscheid nog niet gezien en wou dat niet echt ook. Oude wonden moet je niet openrijten. Ik informeer natuurlijk wel volop hoe hij zich gedraagt en hoe goed hij zich heeft aangepast.
Het laatste bericht die ik kreeg van Hilde was, Yves is nu een zwarte golden want hij amuseert zich hier rot op het speelplein met putten graven. Hij sleept stokken mee en graaft die ook overal op en soms zijn die zo groot dat hij het deurgat niet kan passeren ermee. Hij word tussen het spelen door natuurlijk klaargestoomd voor het grote werk maar hij gedraagt zich goed....OEF!!!!!
Als dit geen pak van mijn hart is. Ik denk nog iedere dag aan hem maar ik ben apetrots omwille van wat Yves ooit kan betekenen voor iemand in de toekomst.
Nu starten we met nieuw bloed zodat de toekomst van hachiko verzekerd blijft

Puppy's voor de B promotie

Puppy's voor de B promotie.2

21:13 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

27-08-08

And life goes on

Yves is ondertussen een 12tal dagen weg en de wereld is niet blijven stilstaan zoals ik dacht. Eerst een deugdoende vakantie ,de verjaardag van mijn echtgenoot en het jaarlijkse overhandigingsfeest van hachiko. Geen tijd om na te denken en het is misschien maar beter zo. Ik mis hem elke dag maar heb er vrede mee. Hij is tenslotte niet dood.
Regelmatig stuurt Hilde van hachiko ons een mailtje hoe het onze viervoeters vergaat en het is voor iedereen tot nu toe alleen positief nieuws dat ze te melden heeft.
Zo horen wij het graag.
De avond van het afscheid was heel intens, iedereen liet wel een traantje en schaamde er zich zelfs niet voor. Mijn hart ging uit naar Lore, 16 jaar en de opleiding gedaan van de broer van Yves,nl. Youssef
Je moet het maar doen op die leeftijd,chapeau!!!!
Ze schreef ook een pracht van een speech voor de hondjes. deze wil ik jullie niet onthouden
Lezen jullie mee?
Lore en Rani

Voor de honden

We zitten hier nu met 7 fantastische honden die elk (in de meeste gevallen) anderhalf jaar in ons leven een belangrijke rol hebben gespeeld.
Ze waren een deel van het gezin, vroegen tijd, gaven liefde, vreugde, plezier en hun vrolijke simpele kijk op het leven om van te leren en te genieten.
Vanaf het begin weet je dat dit maar voor een bepaalde duur zal zijn maar het is gewoon onmogelijk om je niet aan zo’n huisgenoot te hechten en in je hart en je herinneringen op te slaan wat je er allemaal mee hebt beleefd.
Ik heb me van het begin af aan voorgenomen: “Ik zal er van genieten zolang ik kan”, en dat heb ik ook gedaan alleen was dat “zolang ik kan” veel sneller voorbijgegaan dan ik ooit had kunnen indenken.
Een schooljaar was ineens veel korter, vakanties ook helaas… De tijd had precies een andere versnelling.
Natuurlijk was het niet allemaal rozengeur en maneschijn maar net zoals je die hond niet zal vergeten, vergeet je dat soort dingen het eerst, of je onthoud ze en lacht er later om. Zo zitten wij nu eenmaal in elkaar.
Een hond heeft mij iets ongelooflijks gegeven. Hij was er altijd voor mij en daar had ik echt heel veel aan. Hij is nu gewoon een belangrijk deel van de afgelopen 18 maand.
Zo was hij er wanneer mijn boze buien wegebden op een wandeling, toen ik begon te lachen omdat hij tevergeefs vlinders probeerde te vangen of in het water viel en er geschrokken terug uitspetterde… en als ik er nu zo over nadenk heeft hij zelfs heel vaak mijn humeur kunnen bepalen.
Hij nam me zoals ik was, en was zelf zoals hij was. Het kon hem niet schelen hoe ik eruitzag net zoals het hem niets kon schelen dat hij als hij nat was en rolde, vol modder zat. Als hij zich maar goed voelde, en dat zorgde ervoor dat hij mij ook goed deed voelen.

Na de vele verhalen die ik in deze tijd hoorde vind ik het egoïstisch om te willen dat hij bij mij blijft, al weet ik dat ik hem ongelooflijk zal missen.
Het zal pijn doen om thuis te komen en te beseffen dat hij niet op me staat te wachten. Het zal pijn doen om te gaan wandelen zonder die eeuwig vrolijke Youssef voorop te zien lopen om toch maar alles te hebben besnuffeld. Het zal pijn doen om te merken dat heel veel dingen niet meer hetzelfde zullen zijn. Maar hij en al deze honden hier zijn in staat om anderen dit geluk te schenken. Mensen die het meer nodig hebben dan wij. En ze zullen zelfs nog meer voor hen betekenen dan gewoon een geweldige hond om van te genieten.
Als ze dat kunnen, mogen we dat niet van ze afnemen, want dan pas komen ze volledig tot hun recht en dat verdienen ze net als de mensen die hun toekomst zijn.
afscheid Yves

22:18 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende