16-04-07

aanpassen

005Yves is ondertussen een tiental dagen bij ons en het is aanpassen voor hem.Het is bijna te mooi om waar te zijn maar Yves is rustig, beheerst en superlief.Toch heeft hij de zotte kuren van een puppy. Velen zeggen mij dat mooie liedjes niet lang duren en dit zeker gaat veranderen.En ik geloof ze niet.Yves en ik hebben een supergoeie band en voelen elkaar haarfijn aan.Ik weet nu al dat ik volgend jaar met een gebroken hart zal achterblijven als ik hem moet afgeven op hachiko.Niet aan denken nu................zoveel mogelijk genieten.

Yves is de derde assistentiehond die ik opleid en ik heb al heel veel bijgeleerd in die jaren en zie ook wel welk vlees ik in de kuip heb.

Ik heb momenteel andere zorgen want Yves slaapt teveel naar mijn gedacht en eet heel moeilijkTijd dus om de dierenarts te bellen.Volgens haar slaapt Yves heel veel omdat hij weinig eet en hij zijn energie uit zijn slaap moet halen.Daar moet dus verandering in komen want een puppy heeft geen reserve om op te teren.Vanaf nu word zijn eten aantrekkelijker gemaakt door er yoghurt door te mengen of blikjes puppyvoeder.Niet echt mijn ding die blikken, ik word al misselijk van de geur.Maar nood breekt wet.Yves gaat stilletjes aan beter eten en word dus ook veel levendiger.In zijn wakkere momenten loopt hij rond met alles wat op zijn baan ligt.Sloefen,voetmatjes,kranten uit de garage enz....

Leuk hoe zo een klein ding rondloopt met stukken die groeter zijn dan hemzelf maar voorlopig bijt hij niks kapot.

Bij een bezoek aan de dierenarts word Yves opnieuw gevaccineerd en krijgt hij ook een spuitje tegen kennelhoest.Daarop reageert hij met een dagje mottig zijn en een enorme bult op zijn achterwerk.Ocharme!!!! Ik heb met hem te doen maar die vaccinaties zijn echt wel belangrijk voor zijn gezondheid.

Gelukkig zijn er ook leuke dingen zoals leren wandelen en netjes aan de leiband lopen.Dit is een hele opgave want Yves wil zich voorlopig alleen maar in de goten leggen en slapen.Maar beetje bij beetje, letterlijk stap voor stap lukt het ons om hem enthousiast te maken voor een wandeling.

Een vereiste is dat hij NOOIT maar dan ook nooit mag trekken aan zijn leibend.Stel dat hij dat later doet bij iemand in een rolstoel dan zou je een levensgevaarlijke situatie kunnen creeeren.

Vanaf nu zijn we vertrokken voor anderhalf jaar van leren ,plezier,ups maar ook soms downs

22:29 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Geen vreetbeest? Oh dat wordt een zalig hondje... Een droom!!! ;-)
Wel moeilijk als je dan geen ultiem verleidings/beloningsding achter de rug hebt voor als het mis gaat of als iets 'echt supergoed' moet worden ervaren...
Ohja, brokken, tis risky... Ze hebben 't echt snel door.

Eet hij nu al stukken beter?

Gepost door: Daphnéa | 17-04-07

Welkom in blogland!

Groetje

Gepost door: François, Nicole, kinderen &...broertje Addis | 20-04-07

De commentaren zijn gesloten.