18-07-07

Gentse Feesten 2007

Gisteren zijn de gastgezinnen met instructeurs en enkele reeds gediplomeerde hulphondenkoppels naar de Gentse Feesten geweest. Een goeie socialisatie-oefening voor de hondjes en voor ons leuk om de sfeer te proeven. Ik kon er omwille van andere verplichtingen helaas niet bij zijn. Yves was wel van de partij! Daarom heb ik gevraagd aan Daphné van hulphond Eiko om eens gastschrijfster te zijn op Yves' blog: zij was er wel bij en ik vind het een eer dat ze een stukje schrijft om onze blog. Zij is het die maakt dat deze blog mooi op orde staat, alles netjes is en de foto's prima zijn. Bij deze, bedankt Daphné voor alles wat je doet en nu geef ik het woord aan jou...

Daphné and Yves



Ik moet eerlijk toegeven: Yves is zo zacht als hij eruit ziet op foto's én zo braaf als Cathy hier beschrijft. Het feit dat hij niet echt opviel tussen de meer dan dertig hulphonden, al dan niet in opleiding, betekent dat hij niks heeft uitgespookt!
Yves had wel geluk: hij moest nog niet de volledige demonstratie meedoen daar hij nog niet alle oefeningen kon uitvoeren. Dit is logisch: indien hij alles al kon op zes maand, waarom zou zijn opleiding dan twee jaar moeten duren? Hij, Youssef, Yoyo, Ypsoe, Yellow en de andere aanwezige Y-pups wiens naam ik nu even vergeet, mochten de rest even afleiden tijdens een van de oefeningen: terwijl meer dan twintig honden op minder dan tien vierkante meter op hun plaatsje moesten blijven, mochten de jongsten van de groep - de Y-pups - hen van dat plaatsje proberen lokken door samen met hun begeleider netjes aan een slappe riem mee te wandelen door de troep honden. Ze deden het allemaal voortreffelijk! Zelfs ik was onder de indruk van zo'n grote bende gehoorzame honden! Zoveel hulphonden, al dan niet in opleiding, tegelijkertijd aan het werk tijdens een demo had ik nog nooit gezien!
Kortom, voor wie wil weten wat Yves binnen één jaar kan of niet kan, hoe hij eruit ziet en wat voor streken hij zal uithalen: blijf deze blog volgen want over een jaartje staat hij er weer, opnieuw voor een enorm publiek. Hopelijk maakt ook U dan deel uit van ons publiek!

Groetjes,
Daphné en hulphond Eiko

Ps: toen men de foto nam, was ik hem net aan het belonen voor het netjes uitvoeren van mijn commando, met "Waaw! Zoooooo flink!". Dit verklaart dan ook meteen mijn gekke smoel.

21:07 Gepost door cathy in Op stap! | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-07-07

Reünie

Zaterdag 07/07/07. Velen stapten in het huwelijksbootje op deze speciale dag. Ook voor Yves was er een speciale gebeurtenis namelijk een reünie met zijn mama Cleo en al zijn broers en zusjes. Onze gastvrouw was Griet, het bazinnetje van Guusje, Yves' tweelingsbroer. Zij kwam op het leuke idee om eens samen te komen met een hapje en een drankje. Daarvoor stelde zij haar prachtige landhuis ter beschikking.
De datum stond al enkele maanden met een dikke stift in mijn agenda geschreven. Het werd een onvergetelijke dag. De fokkers Rudy en Hilde waren ook aanwezig met Yves' mama en ze glommen terecht van trots bij het zien van hun laatste nestje. Alle hondjes hebben zo een lief karakter en zijn heel aanhankelijk. Er is tussen broers en zussen ook nooit enig teken van machtsstrijd geweest of het bepalen van de rangorde. Ze hebben heel veel gespeeld, pootje gebaad in de enige plas modder die er te vinden was en gekeken naar de koeien die tot tegen de tuinomheining kwamen. Hieronder de kroost van Cleo met hun baasjes op de groepsfoto (klik op de foto om hem te vergroten). Meer foto's kan u hier in het fotoboek bekijken.
Volgend jaar doen we het nog een keer. Dan zullen de hondjes anderhalf jaar oud zijn. Voor Youssef en Yves is het dan bijna tijd om naar de Hachiko-hogeschool te gaan en hopelijk zes maand later af te studeren.

07/07/07 was echt een fantastische dag, zowel voor de hondjes als voor de baasjes! Griet, een dikke merci voor het leuke initiatief!

groepsfoto reünie

22:26 Gepost door cathy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-07-07

Recht op toegang

Met plezier plaats ik hier een woordje over over het feit dat assistentiehonden de toegang niet mogen worden ontzegd tot openbare plaatsen. Yves en de andere Y-pups zijn nu zo goed als volledig zindelijk en hebben de basisregels onder de knie om zich te gedragen. Onze sessieverantwoordelijke besloot dan ook om ons de capejes en de pasjes te geven die het gastgezin en hun assistentiehond in opleiding de toegang moeten verschaffen tot elke openbare plaats. De Y-hondjes in opleiding dragen vanaf nu in het openbaar een stoffen geel jasje waarop duidelijk staat dat ze een 'assistentiehond in opleiding' of 'chien d' assistance en formation' zijn, getraind door vzw Hachiko.
Om de hondjes zoveel mogelijk te socialiseren, is het belangrijk dat ze overal mee naartoe gaan. Boodschappen doen, evenementen waar veel volk opdaagt, nu en dan eens naar het vuurwerk gaan kijken, zijn een paar van die plaatsen waar een Y-gastgezin praktisch niet meer hond-loos naartoe gaat vanaf nu.

Zoals je kan zien op de foto straalt Yves in zijn gele jasje. Hij gedraagt zich dan ook supervoorbeeldig! Zijn grote vuurdoop was het grootwarenhuis. Alhoewel hij eerst wat schichtig was door het gerammel van het winkelwagentje, was hij al snel gerust daar zowiets snel went, zeker voor zo'n stoere kerel als Yves. Zo zijn we al samen naar de bibliotheek, het tuincentrum en het stadhuis geweest. Eén voor één plaatsen waar honden normaal geweigerd worden. Gelukkig valt zijn gele jasje op en werd vzw Hachiko door de jaren heen steeds bekender doordat er al meer dan honderd assistentiehonden opgeleid door hen in België al kwispelend hun baasje lopen te helpen!

Er is een Koninklijk Besluit dat stelt honden diene geweigerd te worden in voedingszaken. Deze wet maakt echter een uitzondering voor assistentiehonden en assistentiehonden in opleiding
Ook is er de wet Mahoux. Deze wet regelt de toegankelijkheid van openbare gebouwen voor personen met een functiebeperking en dwingt deze toegang desnoods af. Meer uitleg hieromtrent kan je vinden in het staatsblad en op de Hachiko-website. Natuurlijk moet de hond zijn cape of jasje dragen en moet het baasje het pasje steeds bij zich hebben om dit ten gepaste tijde te kunnen voorleggen

Deze wetten maken dat boodschappen doen voor mij voortaan een stuk leuker maar ook tijdrovender wordt. Iedereen staat vol bewondering voor Yves, wil hem aaien en stelt mij vragen waarom hij een jasje draagt en voor wie de hondjes opgeleid worden. Natuurlijk leg ik alles altijd geduldig uit. Meestal krijg ik een reactie als 'Oh, ik zou hem nooit kunnen teruggeven!' Dit zullen wij gelukkig wel doen, wetende dat we binnen anderhalf jaar iemand heel gelukkig zullen maken met Yves!

yves in z'n nieuwe outfit naast de rolstoel

20:47 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |