23-12-07

mijmeren

We gaan stilletjes naar de laatste dagen van het jaar. Nog 10 dagen en het is 2008. Als ik terug kijk op het voorbije jaar, was het wel een woelig jaar. Het leukste wat ons gezinnetje overkwam, was de komst van Yves. Met zijn goeie karakter en enorme will to please was hij ons zonnetje in huis.
Het meest pijnlijke moment het afgelopen jaar was het afscheid van onze Bono. Mede daardoor blijft 2007 voor altijd in ons geheugen gegrift staan. Dan was er ook de vele steun, reacties op deze blog, mailtjes en telefoontjes van vrienden die ons zo een ontzettend deugd heeft gedaan.
Volgend jaar word een jaar van afscheid. Maar geen afscheid voor altijd... In augustus is ons werk wat Yves betreft definitief voorbij en word hij klaargestoomd om iemand anders heel gelukkig te maken: we moeten hem laten gaan...
Laat ons ook eens denken in ons wereldje van welvaart en haast aan mensen die het minder goed hebben, de kerst eenzaam moeten doorbrengen en of iemand verloren hebben die hun heel dierbaar was. Kerst en nieuw is niet voor iedereen rozengeur en maneschijn. Wie goeie voornemens maakt voor het nieuwe jaar kan misschien eens een eenzame uitnodigingen, een gift doen aan een goed doel of vrijwilliger worden voor één of andere organisatie.
Na deze bedenkingen willen we iedereen het beste wensen voor het komende jaar!

wensen voor 2008

12:18 Gepost door cathy | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-12-07

BONO 02/07/98 - 07/12/2007

Als een donderslag bij heldere hemel en totaal onverwacht hebben wij afscheid moeten nemen van Bono. Ik zou hele pagina's vol kunnen schrijven over hem maar woorden schieten hier tekort... Bono was onze trouwe labrador en was er lang voor we Hachikohondjes opleidden. Een geel-rosse labrador met een ongelooflijk temperament en een onvoorwaardelijke trouw. Bono was voor de andere hondjes hier de Alfa, hun roedelleider. Yves en Iago blijven nu verweesd achter, beseffen dat er hier iets tekort is en weten niet goed wat.
Bono is heen gegaan na zijn geliefkoosde avondwandeling. Een hersenbloeding of een zware hartritmestoornis werden hem van de ene minuut op de andere fataal.
Boontje, het ga je goed aan de andere kant van de regenboogbrug. We zullen je ongelooflijk missen ...
Tot weerziens en slaap zacht

foto067

15:53 Gepost door cathy | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |