27-08-08

And life goes on

Yves is ondertussen een 12tal dagen weg en de wereld is niet blijven stilstaan zoals ik dacht. Eerst een deugdoende vakantie ,de verjaardag van mijn echtgenoot en het jaarlijkse overhandigingsfeest van hachiko. Geen tijd om na te denken en het is misschien maar beter zo. Ik mis hem elke dag maar heb er vrede mee. Hij is tenslotte niet dood.
Regelmatig stuurt Hilde van hachiko ons een mailtje hoe het onze viervoeters vergaat en het is voor iedereen tot nu toe alleen positief nieuws dat ze te melden heeft.
Zo horen wij het graag.
De avond van het afscheid was heel intens, iedereen liet wel een traantje en schaamde er zich zelfs niet voor. Mijn hart ging uit naar Lore, 16 jaar en de opleiding gedaan van de broer van Yves,nl. Youssef
Je moet het maar doen op die leeftijd,chapeau!!!!
Ze schreef ook een pracht van een speech voor de hondjes. deze wil ik jullie niet onthouden
Lezen jullie mee?
Lore en Rani

Voor de honden

We zitten hier nu met 7 fantastische honden die elk (in de meeste gevallen) anderhalf jaar in ons leven een belangrijke rol hebben gespeeld.
Ze waren een deel van het gezin, vroegen tijd, gaven liefde, vreugde, plezier en hun vrolijke simpele kijk op het leven om van te leren en te genieten.
Vanaf het begin weet je dat dit maar voor een bepaalde duur zal zijn maar het is gewoon onmogelijk om je niet aan zo’n huisgenoot te hechten en in je hart en je herinneringen op te slaan wat je er allemaal mee hebt beleefd.
Ik heb me van het begin af aan voorgenomen: “Ik zal er van genieten zolang ik kan”, en dat heb ik ook gedaan alleen was dat “zolang ik kan” veel sneller voorbijgegaan dan ik ooit had kunnen indenken.
Een schooljaar was ineens veel korter, vakanties ook helaas… De tijd had precies een andere versnelling.
Natuurlijk was het niet allemaal rozengeur en maneschijn maar net zoals je die hond niet zal vergeten, vergeet je dat soort dingen het eerst, of je onthoud ze en lacht er later om. Zo zitten wij nu eenmaal in elkaar.
Een hond heeft mij iets ongelooflijks gegeven. Hij was er altijd voor mij en daar had ik echt heel veel aan. Hij is nu gewoon een belangrijk deel van de afgelopen 18 maand.
Zo was hij er wanneer mijn boze buien wegebden op een wandeling, toen ik begon te lachen omdat hij tevergeefs vlinders probeerde te vangen of in het water viel en er geschrokken terug uitspetterde… en als ik er nu zo over nadenk heeft hij zelfs heel vaak mijn humeur kunnen bepalen.
Hij nam me zoals ik was, en was zelf zoals hij was. Het kon hem niet schelen hoe ik eruitzag net zoals het hem niets kon schelen dat hij als hij nat was en rolde, vol modder zat. Als hij zich maar goed voelde, en dat zorgde ervoor dat hij mij ook goed deed voelen.

Na de vele verhalen die ik in deze tijd hoorde vind ik het egoïstisch om te willen dat hij bij mij blijft, al weet ik dat ik hem ongelooflijk zal missen.
Het zal pijn doen om thuis te komen en te beseffen dat hij niet op me staat te wachten. Het zal pijn doen om te gaan wandelen zonder die eeuwig vrolijke Youssef voorop te zien lopen om toch maar alles te hebben besnuffeld. Het zal pijn doen om te merken dat heel veel dingen niet meer hetzelfde zullen zijn. Maar hij en al deze honden hier zijn in staat om anderen dit geluk te schenken. Mensen die het meer nodig hebben dan wij. En ze zullen zelfs nog meer voor hen betekenen dan gewoon een geweldige hond om van te genieten.
Als ze dat kunnen, mogen we dat niet van ze afnemen, want dan pas komen ze volledig tot hun recht en dat verdienen ze net als de mensen die hun toekomst zijn.
afscheid Yves

22:18 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

12-08-08

tedere momenten

Beste lezers en bloggertjes,
De laatste dagen met Yves zijn een feit daarom wil ik nu nog een woordje plaatsen want ik denk dat het donderdag emotioneel te moeilijk zal zijn voor mij.
Zo veel nieuwtjes zullen hier niet meer verschijnen maar toch zal ik proberen in de komende zes maanden regelmatig iets te plaatsen.
Yves was anderhalf jaar bij ons en het klikte van de eerste dag. Dat hij een hond was met een missie wisten we ook vanaf de eerste dag maar dat wil niet zeggen dat het afscheid minder moeilijk word. Het valt mij ook op dat ik nooit iets hebben kunnen plaatsen onder de rubriek uitgespookt. Yves heeft zo een enorme will to please dat hij gewoon nooit kattenkwaad uitstak. We verstonden elkaar met 1 blik, woorden waren soms overbodig. Iedereen noemde hem lieve Yves en hij was die naam meer dan waard. Nu moet ik hem loslaten en hopelijk heeft hij met het nieuwe jaar een nieuwe baas voor de rest van zijn leven.
Lieve jongen , het ga je goed. Nu mag je voor zes maanden naar de universiteit voor je afwerking en ik ben alleen tevreden met een hoge onderscheiding als je afzwaait.
Het word wennen, je zachte vacht niet meer kunnen aaien,je natte zoenen die ik kreeg telkens de wekker afliep en vooral je aanwezigheid te moeten missen. Niet 1 dag was je slecht gezind zelfs al liep ik soms zelf stijf van de stress. Zelfs Goodwill voor wie jij je zijn grote voorbeeld was zal je missen.
Ik vertrouw je nu toe aan Hilde, Mark en Caroline die je nu zullen koesteren en op de goeie weg helpen
Hieronder enkele foto's met onze tederste momenten.

Verlof 2007
Yves, Pistache en Bono
Jelle en Yves
Yves in huisje Oostende
Knuffel Yves

22:22 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

08-08-08

Hondsdolle dag en de laatste sessie

Verleden zondag gingen we zoals aangekondigd naar de hondsdolle dag in Beervelde. Niet de eerste keer maar het was zo een intense dag die ik beleefde met Yves. Zo mocht hij verschillende keren meedoen aan de hondenkoers en tot mijn verbazing won hij die iedere keer ook. Hij kon niet rap genoeg bij baasje zijn dus rende hij of zijn leven eraf hing.
Met Kwiek en Noxy, 2 assistentiehonden mocht hij tennisballen uit een gevuld zwembadje halen en deed hij ook supergraag. Yves mocht zwemmen naar de overkant van de sloot en in een kano varen en mooi stil blijven zitten. Tussendoor deed hij ook nog mee aan de 2 demo's van hachiko . Dit samen met Yellow en broer Youssef en tal van afgewerkte assistentiehonden. Heel mooi om te zien onze hondjes deden echt wel hun uiterste best. Het is hen aan te zien dat ze zo goed als volleerd zijn.

Yves apporteert ballen

Demo Beervelde 2008


Maandag was het rustdag. Yves had na een dagje plezier zijn rust broodnodig en die gunde ik hem.
Dinsdagavond was er dan de laatste les met heel de groep. alleen Yosca kon er niet bij zijn wegens vakantie. En gelijk heeft ze!!!
Een zalige les die spelender wijs gegeven werd. We werden in 2 ploegen verdeeld en de hondjes mochten hun kunnen tonen tijdens een spel zonder grenzen.
Om het snelst voorwerpen naar een emmer brengen, touwtje trekken tussen 2 honden en nog vele andere leuke dingen. De uitslag was onbeslist. All hondjes even goed. Dat is pas goed nieuws !!!.
Er werd nog lang nagekaart zodat het elf uur was eer we het in de gaten hadden.
Mission completed, alé voor mij toch. Nu rest mij alleen nog het genieten met Yves de paar dagen dat hij hier nog verblijft. Het afscheid is nakend maar ik heb een fantastisch anderhalf jaar beleefd met Yves die niemand mij ooit nog kan afnemen. Woensdagnacht is zijn laatste nacht hier. Ik ga er zeker daarvoor nog eens mee naar zee en naar het bos en zondag komt vriendje Zander spelen.Het word stillekens tijd nu om ons voor te bereiden....


Yves en broer Youssef

touwtrekken van Yves en Iago

groepsfoto Ytjes

20:45 Gepost door cathy in Op stap! | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |