05-10-08

afwerken

Het is ondertussen al bijna twee maand geleden dat ik Yves in handen gaf aan de goeie zorgen van hachiko.
Hetgene ze leerden bij het gastgezin is heel belangrijk. Die commando's worden nu verfijnd en nieuwe worden aangeleerd.
Wie denkt dat ze hele dagen in een hok zitten heeft het lelijk mis. Ik hoorde onlangs dat ze met alle hondjes naar de jaarmarkt, de kermis en naar het stad waren geweest. Ik zou ook bijna hond willen zijn. Ik vertel jullie hoe een dagverloop op hachiko is
Rond 8 u s'morgens worden ze uitgelaten en krijgen ze hun eten. Erna mogen ze een uurtje samen ravotten en krijgen ze een beetje rust.
Een korte trainingsessie volgt en na de middag mogen ze zich weer wat uileven op de speelweide en krijgen ze nog wat training of een leuke uitstap.
Erna is het rust....en die hebben ze dan ook broodnodig.
Gisteren was het werelddierendag en mijn hart ging uit naar Yves. Meestal doen we dan een ferme boswandeling en krijgen ze erna een supergroot kauwbeen.
Dat is er nu voor Yves dit jaar niet bij maar ik ben er zeker van dat hij op hachiko een megaknuffel heeft gekregen
Yves

12:09 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-09-08

Nieuw bloed

Terwijl de hondjes van de Y-lichting hun verdere afwerking krijgen op hachiko word er naar nieuw bloed gezocht.
Binnenkort word gestart met een nieuwe lichting puppy's die hopelijk in de verre toekomst allemaal assistentiehonden kunnen worden.
Er worden dan volop nieuwe gastgezinnen opgesnord om die kleine rakkers een goeie basis mee te geven voor hun verdere leven. En nee, deze keer ben ik er niet bij. De algemene stelregel is dat je normaal minstens zes maanden wacht om een nieuwe pup op te leiden zodat andere gastgezinnen ook aan bod kunnen komen. Wat ik deze keer wel zal doen is eigenlijk een beetje de gastgezinnen opleiden; Dus komen er eigenlijk zes hondjes onder mijn hoede . Ik zal mijn steentje bijdragen door de gastgezinnen om de 2 weken een goeie basis te geven hoe ze met hun hondje moeten omgaan en hoe onze commando's worden aangeleerd. En natuurlijk sta ik niet alleen, het hachikoteam is steeds paraat om mij te helpen daarbij en goeie raad te geven.
Een hele uitdaging die ik zeker niet uit de weg ga en waarin ik me 200pct wil smijten.
Vele lezers vragen zich nu af hoe het met Yves is. Wel, ik heb hem sedert het afscheid nog niet gezien en wou dat niet echt ook. Oude wonden moet je niet openrijten. Ik informeer natuurlijk wel volop hoe hij zich gedraagt en hoe goed hij zich heeft aangepast.
Het laatste bericht die ik kreeg van Hilde was, Yves is nu een zwarte golden want hij amuseert zich hier rot op het speelplein met putten graven. Hij sleept stokken mee en graaft die ook overal op en soms zijn die zo groot dat hij het deurgat niet kan passeren ermee. Hij word tussen het spelen door natuurlijk klaargestoomd voor het grote werk maar hij gedraagt zich goed....OEF!!!!!
Als dit geen pak van mijn hart is. Ik denk nog iedere dag aan hem maar ik ben apetrots omwille van wat Yves ooit kan betekenen voor iemand in de toekomst.
Nu starten we met nieuw bloed zodat de toekomst van hachiko verzekerd blijft

Puppy's voor de B promotie

Puppy's voor de B promotie.2

21:13 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

27-08-08

And life goes on

Yves is ondertussen een 12tal dagen weg en de wereld is niet blijven stilstaan zoals ik dacht. Eerst een deugdoende vakantie ,de verjaardag van mijn echtgenoot en het jaarlijkse overhandigingsfeest van hachiko. Geen tijd om na te denken en het is misschien maar beter zo. Ik mis hem elke dag maar heb er vrede mee. Hij is tenslotte niet dood.
Regelmatig stuurt Hilde van hachiko ons een mailtje hoe het onze viervoeters vergaat en het is voor iedereen tot nu toe alleen positief nieuws dat ze te melden heeft.
Zo horen wij het graag.
De avond van het afscheid was heel intens, iedereen liet wel een traantje en schaamde er zich zelfs niet voor. Mijn hart ging uit naar Lore, 16 jaar en de opleiding gedaan van de broer van Yves,nl. Youssef
Je moet het maar doen op die leeftijd,chapeau!!!!
Ze schreef ook een pracht van een speech voor de hondjes. deze wil ik jullie niet onthouden
Lezen jullie mee?
Lore en Rani

Voor de honden

We zitten hier nu met 7 fantastische honden die elk (in de meeste gevallen) anderhalf jaar in ons leven een belangrijke rol hebben gespeeld.
Ze waren een deel van het gezin, vroegen tijd, gaven liefde, vreugde, plezier en hun vrolijke simpele kijk op het leven om van te leren en te genieten.
Vanaf het begin weet je dat dit maar voor een bepaalde duur zal zijn maar het is gewoon onmogelijk om je niet aan zo’n huisgenoot te hechten en in je hart en je herinneringen op te slaan wat je er allemaal mee hebt beleefd.
Ik heb me van het begin af aan voorgenomen: “Ik zal er van genieten zolang ik kan”, en dat heb ik ook gedaan alleen was dat “zolang ik kan” veel sneller voorbijgegaan dan ik ooit had kunnen indenken.
Een schooljaar was ineens veel korter, vakanties ook helaas… De tijd had precies een andere versnelling.
Natuurlijk was het niet allemaal rozengeur en maneschijn maar net zoals je die hond niet zal vergeten, vergeet je dat soort dingen het eerst, of je onthoud ze en lacht er later om. Zo zitten wij nu eenmaal in elkaar.
Een hond heeft mij iets ongelooflijks gegeven. Hij was er altijd voor mij en daar had ik echt heel veel aan. Hij is nu gewoon een belangrijk deel van de afgelopen 18 maand.
Zo was hij er wanneer mijn boze buien wegebden op een wandeling, toen ik begon te lachen omdat hij tevergeefs vlinders probeerde te vangen of in het water viel en er geschrokken terug uitspetterde… en als ik er nu zo over nadenk heeft hij zelfs heel vaak mijn humeur kunnen bepalen.
Hij nam me zoals ik was, en was zelf zoals hij was. Het kon hem niet schelen hoe ik eruitzag net zoals het hem niets kon schelen dat hij als hij nat was en rolde, vol modder zat. Als hij zich maar goed voelde, en dat zorgde ervoor dat hij mij ook goed deed voelen.

Na de vele verhalen die ik in deze tijd hoorde vind ik het egoïstisch om te willen dat hij bij mij blijft, al weet ik dat ik hem ongelooflijk zal missen.
Het zal pijn doen om thuis te komen en te beseffen dat hij niet op me staat te wachten. Het zal pijn doen om te gaan wandelen zonder die eeuwig vrolijke Youssef voorop te zien lopen om toch maar alles te hebben besnuffeld. Het zal pijn doen om te merken dat heel veel dingen niet meer hetzelfde zullen zijn. Maar hij en al deze honden hier zijn in staat om anderen dit geluk te schenken. Mensen die het meer nodig hebben dan wij. En ze zullen zelfs nog meer voor hen betekenen dan gewoon een geweldige hond om van te genieten.
Als ze dat kunnen, mogen we dat niet van ze afnemen, want dan pas komen ze volledig tot hun recht en dat verdienen ze net als de mensen die hun toekomst zijn.
afscheid Yves

22:18 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

12-08-08

tedere momenten

Beste lezers en bloggertjes,
De laatste dagen met Yves zijn een feit daarom wil ik nu nog een woordje plaatsen want ik denk dat het donderdag emotioneel te moeilijk zal zijn voor mij.
Zo veel nieuwtjes zullen hier niet meer verschijnen maar toch zal ik proberen in de komende zes maanden regelmatig iets te plaatsen.
Yves was anderhalf jaar bij ons en het klikte van de eerste dag. Dat hij een hond was met een missie wisten we ook vanaf de eerste dag maar dat wil niet zeggen dat het afscheid minder moeilijk word. Het valt mij ook op dat ik nooit iets hebben kunnen plaatsen onder de rubriek uitgespookt. Yves heeft zo een enorme will to please dat hij gewoon nooit kattenkwaad uitstak. We verstonden elkaar met 1 blik, woorden waren soms overbodig. Iedereen noemde hem lieve Yves en hij was die naam meer dan waard. Nu moet ik hem loslaten en hopelijk heeft hij met het nieuwe jaar een nieuwe baas voor de rest van zijn leven.
Lieve jongen , het ga je goed. Nu mag je voor zes maanden naar de universiteit voor je afwerking en ik ben alleen tevreden met een hoge onderscheiding als je afzwaait.
Het word wennen, je zachte vacht niet meer kunnen aaien,je natte zoenen die ik kreeg telkens de wekker afliep en vooral je aanwezigheid te moeten missen. Niet 1 dag was je slecht gezind zelfs al liep ik soms zelf stijf van de stress. Zelfs Goodwill voor wie jij je zijn grote voorbeeld was zal je missen.
Ik vertrouw je nu toe aan Hilde, Mark en Caroline die je nu zullen koesteren en op de goeie weg helpen
Hieronder enkele foto's met onze tederste momenten.

Verlof 2007
Yves, Pistache en Bono
Jelle en Yves
Yves in huisje Oostende
Knuffel Yves

22:22 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

06-05-08

genieten

Nog een drietal maanden en ik ben gastgezin af. We lijken dat meer dan ooit te beseffen en daarom genieten Yves en ik extra van elkaar.
Overal waar hij mee kan gaat hij dan ook mee. Het leuke is dat we ook eens de commando's moeten oefenen op andere plaatsen en dat dit steeds maar beter gaat. Op onze wandeling vanavond kreeg hij het commando om in het bushokje te blijven tot hij het bevel kreeg dat het afgelopen was.
Het commando om heel dicht bij u te lopen kent Yves nu ook. Met zijn schoft niet verder dan mijn knie. Hij moet dit van mij altijd doen bij het dwarsen van een straat. En hij gaat al automatisch zitten als ik wil oversteken.
Bij het meegaan naar de supermarkt moet hij soms eens blijven zitten op commando in de rayon van de hondenkoekjes. Waarom we hun zo testen? Het is en blijft een assistentiehond in wording en hij moet in alle omstandigheden te vertrouwen zijn. Zoiets kan je alleen maar leren door te oefenen en uw hond het vertrouwen te geven dat hij verdient. Bij goed werk doet een superbeloning wonderen en krijgt je hondje zo het nodige zelfvertrouwen.
Maar het moet niet altijd werken en inspanning zijn. Er is ook ontspanning en na het vele spelen een schaduwplekje opzoeken om wat te sluimeren en te dromen van een groot bot
Goodwill mei 2008 (25)

20:07 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-04-08

Lentekriebels

Hoewel de lente nog niet meteen voor de deur staat heeft Yves kriebels. Als een dartel veulen raast hij door het gras en zijn favoriete bezigheid is nog steeds stokken sprokkelen. Nu wel met Goodwill als bondgenoot.
Die twee beleven wel heel veel plezier samen en spannen samen als het is om kattenkwaad uit te halen.
Ondertussen gaat de opleiding wel verder en word en om de 14 dagen een commando bijgeleerd. Yves leert nu op commando om aan je linkervoet te gaan zitten met zijn kop niet voorbij mijn knie. Niet simpel maar een commando die later heel goed van pas komt ,vooral voor iemand in een rolwagen.
Volgende week op mijn verjaardag note bene is het nog 4 maand en dan is het bye bye Yves. Dan word hij afgewerkt tot een volwaardige hulphond.
De maanden lijken ineens voorbij te vliegen en ik vermoed dat alle gastgezinnen in onze groep er zo over denken.
Eigenlijk plukken we nu al de vruchten van één jaar opleiding want de honden beginnen nu te luisteren vanaf de eerste keer ze iets gevraagd word en ze leren zich ook in alle omstandigheden beheersen.
Maar ontspanning is er ook nog......zoals je ziet hieronderYves en Goodwill
Yves en Goodwill 2

16:22 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-03-08

communicatie

Communicatie, één van de grote pijlers wat het opvoeden van je hond betreft.
Er is een oud verhaal waarin word verteld dat koning Salomo een zilveren ring bezat met zijn zegel en de naam van God erop. Door de kracht van deze ring kon hij de dieren begrijpen en met ze spreken...
Niemand heeft natuurlijk zo een ring maar wie zijn hond door en door kent heeft die ook niet nodig.
Yves is nu 14 maanden en weet verdikke goed wat ik van hem wil. Communicatie kan je hebben door verschillende methodes toe te passen.
Uw mimiek, onderschat maar zeer belangrijk.
Uw stem en vooral de intonatie die je gebruikt
De lichaamstaal of uw houding
De manier waarop je uw leiband gebruikt want uw leiband is een stuurmiddel
De manier waarop men zich verplaatst of meent te verplaatsen en als laatste natuurlijk het gegeven commando.
Meestal weet Yves perfect wat ik van hem verlang zonder dat ik daarvoor mijn mond hoef open te doen. Natuurlijk vraagt dit wat tijd en na meer dan een jaar zijn we perfect op elkaar ingespeeld maar de commando's moeten voor andere personen die het hem vragen ook uitgevoerd worden. Vraag je misschien eens af wanneer je iets vraagt aan je hond en het lukt niet meteen of de signalen die je geeft duidelijk genoeg overkomen. Hou vol en geef niet op. Een gevraagd commando moet uitgevoerd worden, ongeacht hoelang het duurt eer de hond het doet. Wie opgeeft laat zijn hond winnen en een volgende keer zal die weer foert zeggen.
Oefening baart kunst. Alle hondjes van de lichting van Yves worden afgegeven op Hachiko op 14/8. Daarna krijgen ze nog een afwerking van zes maanden vooraleer ze hun nieuwe baas kunnen gaan helpen.
Maar de basis, die krijgen ze mee vanuit het gastgezin en begint bij een goeie communicatie....yves 03-03-08

yves 02-03-08

16:36 Gepost door cathy in Opleiding | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |